تاج گل در مشهد

ناصبی‌های مشهور
در منابع برخی اشخاص و مجموعه‌ها تحت عنوان ناصبی خاطر گردیده است؛

معاویة بن ابی‌سفیان، اولیه قاضی اموی بود که حدود ۲۰ سال بر دمشق حکومت کرد.[۴۳] ابن‌ابی‌الحدید معتزلی، شارح نهج البلاغه، از جاحظ نقل کرده که معاویه در نقطه پایان خطبه‌های نماز آدینه علی(ع) را لعن می کرد و می‌اعلام کرد این فرمان آن قدر می بایست بسط یابد تا کسی فضیلتی از علی نقل  تاج گل در مشهد   نکند.[۴۴]

تاج گل مصنوعی در مشهد
تاج گل ترحیم در مشهد
تاج گل تبریک در مشهد
تاج گل خیریه در مشهد
تاج گل تسلیت مشهد
تاج گل ترحیم مشهد
تاج گل افتتاحیه مشهد
تاج گل طبیعی مشهد
تشریفات بزرگ مشهد

عثمانیه، افرادی که بر این اعتقاد بودند که امام علی، عثمان را به قتل رسانده یا این که به‌این فرمان یاری نموده است.[۴۵] از این رو از بیعت با وی رمز باززدند.[۴۶] ابن‌حجر عسقلانی، رجال‌شناس اهل سنت در قرن نهم قمری، نواصب را گروهی معرفی کرده که اعتقاددارند امام علی، عثمان را به قتل رسانده یا این که در قتل وی یاری نموده است.[۴۷] این دسته به خیال بزرگنمایی در محبت عثمان به تضعیف و تنقیص امام علی روی آوردند.[۴۸]
خوارج، گروهی از سپاه امام علی(ع) در پیکار صفین بودند که علی بن ابیطالب را تبهکار به بی دینی کردند و علیه وی شوریدند. آن‌ها را به منجر دشمنی با امام علی(ع)، نواصب یا این که ناصبه نیز خوانده‌اند.[۴۹]
حجاج بن یوسف ثقفی (درگذشته ۹۵ق)، به گفته مسعودی تاریخ‌نگار قرن چهارم قمری، با اهل بیت معاند بود.[۵۰] وی اشخاصی را که از امام علی و یاران وی اعلام برائت نمی‌کردند، به قتل می رساند.[۵۱] وی شیعه ها را می‌کشت و به خرد‌ترین ظن و تهمتی دستگیر می کرد و در شرایطی‌که به کسی زندیق یا این که کافر گفته میشد، خوب بود از اینکه او را شیعه علی معرفی نمایند.[۵۲] حجاج در حکومت عبدالملک، آغاز حکم دهنده حجاز و آن گاه حکم کننده عراق بود.[۵۳]
حریز بن عثمان، امام علی(ع) را بر منبر سب میکرد.[۵۴] وی حدیث انت منی بمنزلة هارون اینجانب موسی در فضیلت امام علی را به «انت منی بمنزلة قارون اینجانب موسی» تحریف می کرد.[۵۵] به گفته ابن‌حبان از رجالیان اهل سنت، حریز هر روز صبح، و هر شب علی بن ابی‌طالب(ع) را ۷۰ توشه لعن میکرد.[۵۶]
مغیرة بن شعبه، وقتی که از سوی معاویه حکم دهنده کوفه بود، امام علی(ع) و شیعه ها او‌را بر منبر ناسزا می‌اظهار‌کرد و لعن می کرد.[۵۷] وی از صحابه فرستاده بود که از نقش وی در ماجرای هجوم به منزل حضرت زهرا(س) کلام آورده شده میباشد.[۵۸]
متوکل عباسی، از امام علی(ع) کینه ورزی داشت و هم‌نشین ناصبی‌ها بود.[۵۹] او اموال شیعه‌ها علی(ع) را می‌گرفت و آنها‌را می‌کشت.[۶۰] بی‌ناله متوکل از اهل بیت(ع) به اندازه‌ای بود که در سال ۲۳۶ق امر تخریب قبر حسین بن علی(ع) را صادر کرد؛ از‌این‌رو قبر امام حسین و همه منزل‌ها و اثرها دور و بر آن ویران شد و به آنجا آب بستند، زمین‌ها را شخم زده، در آن زراعت کردند.[۶۱]
ابن‌تیمیه، از رهبران فکری سلفیه میباشد، و بعضی از پژوهشگران شیعه برای ثابت ناصبی‌گری ابن‌تیمیه به انکار حدیث رد الشمس،[۶۲] تضعیف حدیث غدیر،[۶۳] و نیز دشمنی با شیعه‌ها بوسیله وی استناد کرده‌اند.[۶۴] همینطور ابن‌حجر عسقلانی گفته میباشد که برخی به ابن‌تیمیه به خیال سخنانش درباره حضرت علی، نسبت نفاق داده‌اند.ابن‌تیمیه معتقد بود که علی ۱۷ گزینه در شعور قرآن خطا نموده است.[۶۵]
کتاب‌ها