تاج گل در مشهد

خویشان برقی از قوم و قبیله‌های شیعی قم که در سده‌های سوم و چهارم، عالمان زیادی از بین آن‌ها برخاسته میباشد. این قبیله بعداز سفر از کوفه، در ناحیه برق‌رود در اطراف قم بومی شدند و از این رو به برقی دارای اسم و رسم شدند. مشهورترین شخص این خویشاوندان، احمد بن محمد برقی صاحب و مالک کتاب المحاسن  تاج گل در مشهد    میباشد.

تاج گل مصنوعی در مشهد
تاج گل ترحیم در مشهد
تاج گل تبریک در مشهد
تاج گل خیریه در مشهد
تاج گل تسلیت مشهد
تاج گل ترحیم مشهد
تاج گل افتتاحیه مشهد
تاج گل طبیعی مشهد
تشریفات بزرگ مشهد

اصالت بستگان برقی
نجاشی در کتاب رجالش می‌نویسد که اصالت این قوم و قبیله کوفی میباشد.[۱] همینطور در هنگام ذکرِ تفصیل‌درحال حاضر محمد بن خالد می گوید که «او مولای ابوموسی اشعری و منسوب به برقه‌رود از سواد قم میباشد»[۲] برخی منابع دیگر او را مولای حریر بن عبدالله دانسته‌اند.[۳] مولا بودن وی که آرم آن میباشد که جزو بردگان آزاده‌گردیده بوده‌اند، آشنایی اجداد و خاندان و در سود نسب نخستین این فامیل را بسیار طاقت فرسا می‌نماید. البته با دقت به اینکه هم ابوموسی اشعری و هم حریز بن عبدالله در طی امام علی(ع) در کوفه معاش می‌کرده‌اند اینکه آورده شده میباشد آن‌ها از کوفه بودند، پر‌نور میشود.

سفر به قم
جدّ قوم و قبیله بَرقی، محمد بن علی بعداز قیام زید بن علی بن الحسین(ع) به دست یوسف بن قدمت، والی کوفه، بازداشت و آخر و عاقبت بعد از تحمل شکنجه‌های فراوان به شهید شدن رسید. در ادامه این رخداد عبدالرحمن، فرزند محمد بن علی، به همپا پسرش، خالد، که طفلی بیش خلا از کوفه به بَرقروذ قم مسافرت کرد.[۴]

این قوم که به انگیزه سکنا گزیدن جد اعلای آن‌ها در حوزه‌ بَرقرود قم، به بَرقی آوازه یافتند،[۵] تحت عنوان خویشان فقه و حدیث شناخته میشوند. احمد و پدرش از محققان و راویان دارای شهرت این قوم و قبیله می باشند.

برق‌رود
نجاشی در کتاب رجالش، می گوید که برق‌رود، جایی در حوالی قم و در کنار وادی یا این که رودی بوده که آبهای باران حوزه‌ در آن هدایت می‌شد‌ه‌است. یاقوت حموی نیز در کتاب معجم البلدان، گفته میباشد که برقه روستایی میباشد از روستاهای قم.[۶] اسم برق‌رود برای هر جایی بوده، بعد ها دوامی نیاورده میباشد. اما به‌جز قوم و قبیله برقی عده ای نیز با اسم برقی مشهورند، اینها ممکن میباشد منتسب به برق‌رود قم باشند، چنان‌که ممکن میباشد منسوب به اماکن هم‌اسم دیگری باشند.[۷] جغرافیادانان جای ‌های دیگری با اسم برقه بیان کرده‌اند که بر طبق واپسین پژوهش ها، انتساب فامیل برقی قم، بدان مکانها منتفی میباشد.[۸]

این قضیه که آنها مولای خویشاوندان اشعری بوده‌اند تبیین می‌نماید که چرا آن‌ها هم پا با فامیل اشعریان در قم بومی گردیده‌اند؛ چون طبیعی میباشد که بعداز وارد شدن طایفه اشعری به قم، آنها نیز یاروهمدم با طایفه‌آی که به آن بستگی دارا هستند به قم هجرت کرده باشند.[۹]