تاج گل در مشهد

احمد بن محمد بن‌ابی‌نصر بَزَنْطی‌، (۱۵۲-۲۲۱ق)، از محدثان امامی در کوفه و از اصحاب امام کاظم(ع)، امام رضا(ع)، امام جواد(ع) میباشد. قوم و قبیله بزنطی از موالیان کوفه و متعلق به خویشان سکون از شاخه‌های فامیل کنده به اکانت می‌آمدند که بعضا آنها را اصالتاً اهل ایران و بعضا اهل بیزانس می دانند. چنانکه کنیه بزنطی برای زید، جد اعلای احمد بن محمد بن عمرو بن زید را معرب بیزانسی دانسته‌اند. هرچند برخی بزنط را نوعی خرقه دانسته و زید را شاغل در دادوستد این خرقه قلمداد  تاج گل در مشهد    کرده‌اند.

تاج گل مصنوعی در مشهد
تاج گل ترحیم در مشهد
تاج گل تبریک در مشهد
تاج گل خیریه در مشهد
تاج گل تسلیت مشهد
تاج گل ترحیم مشهد
تاج گل افتتاحیه مشهد
تاج گل طبیعی مشهد
تشریفات بزرگ مشهد

اسم بزنطی در سلسله سندها ۷۹۰ قصه مشاهده میشود و خلال ائمه(ع) از اصحاب آنان مانند عبدالله بن سنان، حماد بن عثمان و جمیل بن دراج نیز نقل حدیث نموده است. روایان گرانقدر حدیثی همانند برقی، حسن بن دوستداشتنی و ابراهیم بن هاشم قمی از او ماجرا نقل کرده‌اند.

رجالیون شیعه اورا از اصحاب اجماع و ثقه دانسته‌اند. او به رغم نقل روایاتی از نبی اسلام(ص) از سوی رجال‌شناسان اهل‌سنت آیتم پذیرش قرار نگرفته میباشد. سه کتاب برای بزنطی نام برده میباشد.

وی بعد از شهیدشدن امام کاظم(ع) مدتی میل به واقفه داشت که در مکاتبه با امام رضا(ع) از این نظریه دست برداشت. او خلال نقل روایاتی در حوزه دانش امام، به اجتهاد در بعد از ظهر حضور امام معتقد بود و نظریاتی پیرامون نقش تقیه در تعارض روایات داشت. احمد بن ابی‌نصر بزنطی آخر و عاقبت در سال ۲۲۱ هجری قمری درگذشت.

اصحاب اجماع
یاران امام باقر(ع)
۱ زُرارَة بن اَعین
۲ مَعروفِ بنِ خَرَّبوذ
۳ بُرَید بن معاویه
۴ ابوبصیر اَسَدی یا این که (ابوبصیر مرادی)
۵ فُضَیل بن یسار
۶ محمد بن مُسلِم
یاران امام راست گو(ع)
۱ جَتمایل بن دَرّاج
۲ عبدالله بن مُسکان
۳ عبدالله بن بُکَیر
۴ حَمّاد بن عثمان
۵ حماد بن عیسی جهنی
۶ اَبان بن عثمان
یاران امام کاظم(ع) و امام رضا(ع)
۱ یونس بن عبدالرحمن
۲ صَفوان بن یحیی
۳ اِبن اَبی عُمَیر
۴ عبدالله بن مُغَیرِه
۵ حسن بن دوستداشتنی یا این که (حسن بن علی بن فَضّال، فَضالَة بن ایوب و عثمان بن عیسی)
۶ احمد بن ابی نصر بزنطی
نبو

معاش‌طومار
احمد بن محمد بن عمرو بن زید از بزرگان شیعه در قرن دوم هجری قمری میباشد. لقب زید، جد دوم، او ابو نصر بوده میباشد. [۱] در منابع روایی برای اختصار، غالباً اسم جد نخستین را حذف می‌نمایند و به مکان زید نیز لقب وی، ابی نصر، را می آورند. یعنی غالبا از او با تیتر احمد بن محمد بن ابی نصر خاطر میشود. گاهی نیز از او با تیتر «ابن ابی نصر» خاطر می‌نمایند.[۲]

کنیه او بزنطی میباشد.[۳] بزنط نوعی از جامه بوده میباشد و ظاهرا او در فعالیت خریدوفروش این جامه بوده میباشد و به همین برهان به بزنطی به شهرت رسیده است.[۴] بعضا نیز معتقدند که بزنطی معرب بیزانسی میباشد[۵][یادداشت ۱] لقب وی ابوجعفر و به احتمال ابوعلی میباشد.[۶]

خویشاوندان بزنطی در کوفه معاش می‌کردند و از موالیان (غیر عرب) آن دیار به شمار می‌آمدند و به واقعه منابع با قوم عرب «سکون»، از شاخه‌های تعالی بستگان کنده عهد و پیمان داشتند.[۷] برخی اصل این فامیل را اهل ایران میدانند[۸] و بعضی این خویشان را بیزانسی(آسیای صغری یا این که روم شرقی) میدانند.[۹]

بزنطی در سال ۲۲۱ هجری قمری درگذشت.[۱۰]

مقام حدیثی و علمی
بزنطی از طبقه ششم روایان حدیث میباشد[۱۱] و نامش در سلسله گواهی حدود ۷۹۰ حدیث وجود داراست.[۱۲]
او از اصحاب امام کاظم(ع)، امام رضا(ع) و امام جواد(ع) بوده میباشد.[۱۳] وی ضمن نقل داستان از امامان، از اشخاصی زیرا عبدالله بن سنان، حماد بن عثمان، جمیل بن دراج، ابان بن عثمان و عاصم بن حمید نقل داستان نموده است.[۱۴]
بزنطی از اصحاب اجماع میباشد [۱۵] و عده ای زیرا ابراهیم بن هاشم قمی، حسین بن سعید اهوازی، احمد بن محمد برقی، حسن بن دوست داستنی و علی بن مهزیار اهوازی و محمد بن عیسی بن عبید یقطینی از وی حدیث نقل کرده‌اند.[۱۶]
علمای رجال شیعه او را با الفاظی مانند ثقه و جلیل القدر[۱۷] و بلندمنزله در نزد امام رضا(ع)[۱۸] خاطر کرده‌اند. ازآنجا که او در سلسله اوراق حدیثی در سیره نبوی هم می باشد، علمای رجالی اهل سنت هم اسم او را در اثرها خویش بیان کرده‌اند و ولی او در نزد اهل سنت گزینه پذیرش وجود ندارد.[۱۹]
علمای رجال برای بزنطی سه کتاب بیان کرده‌اند که عبارتند از:
«الجامع» (حاوی تیم‌ای وسیع از خبرها در مورد‌های مختلف معارف شرعی، به ویژه فقه)[۲۰]
«المسائل»[۲۱]
«النوادر»[۲۲]

بعضا از رخدادهای اصلی در بین حزب‌الله و اسرائیل عبارت‌اند از:

عملیات الوعد الصادق
نوشته‌ی علمیٔ مهم: نبرد ۳۳ روزه
در سال ۲۰۰۶م فی مابین حزب‌الله و اسرائیل جنگی فیس اعطا کرد که به نبرد تَموز یا این که نبرد ۳۳ روزه شناخته می شود. اسرائیل برخلاف توافق‌ با حزب‌الله، سه اسیر لبنانی را آزاد نکرد. حزب‌الله برای آزادی‌شان، در جولای ۲۰۰۶م در عملیات الوعد الصادق دو نظامی اسرائیلی را اسیر گرفت. اسرائیل برای آزادسازی دو اسیر خویش و نیز خلع سلاح حزب‌الله به لبنان حمله کرد و در میان حزب‌الله و اسرائیل جنگی به وقوع پیوست که ۳۳ روز طولانی تاج گل در مشهد   شد.[۳۰]

تاج گل مصنوعی در مشهد
تاج گل ترحیم در مشهد
تاج گل تبریک در مشهد
تاج گل خیریه در مشهد
تاج گل تسلیت مشهد
تاج گل ترحیم مشهد
تاج گل افتتاحیه مشهد
تاج گل طبیعی مشهد
تشریفات بزرگ مشهد

جشن و پایکوبی موفقیت حزب‌الله لبنان بر اسرائیل.
زد خورد ژانویه ۱۹۹۳م
در ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۳م اسرائیل با غرض خلع سلاح حزب‌الله و ساخت سوراخ در رابطه ها حزب و عموم و نیز فشار بر دولت لبنان برای پرهیز از مقاومت به لبنان حمله کرد. این حمله با برخورد حزب الله مواجه شد و طرفین در جولای ۳۱م ۱۹۹۳ تفاهم ژوئیه را پذیرفتند. براساس این توافق، حزب‌الله عهده دار شد که در قبال توقف تجاوز اسرائیل، از پرتاب کاتیوشا به بخشها پایین اشغال اسرائیل دوری نماید.[۳۱]

نیروهای حزب‌الله در ۱۶ آوریل ۱۹۹۶م
تضارب آوریل ۱۹۹۶م
اسرائیل در ۱۱ آوریل ۱۹۹۶م عملیات خوشه‌های خشم را بر ضد لبنان شروع کرد. این عملیات با اجرا قتل‌عام‌های چهارگانهٔ سحمر در روز دوم، آمبولانس منصوری در روز سوم، نبطیهٔ فوقا و قانا در روز هفتم معروف شد. درین حمله ۲۵ نفر برای مثال چهارده بدن از نیروهای حزب‌الله به شهید شدن رسیدند. عملیات شانزده روز زمان برد و در غایت، اسرائیل با حزب‌الله به توافق آوریل رسید. در‌این توافق، اسرائیل عهده دار شد که به غیرنظامیان حمله نکند و در رویا رویی نظامی، تنها با نیروهای مقاومت مشغول خواهد شد.[۳۲]

عملیات انصاریه
حزب‌الله عملیات انصاریه را در ۱۹۹۲/۹/۵م برای رویارویی با تجاوز دریایی کماندوهای اسرائیلی سامان اعطا کرد که به کشته و زخمی شدن ۱۷ صهیونیست انجامید.[۳۳]

آزادسازی اسیران مقاومت

مصطفی دیرانی (راست) و عبدالکریم عبید (چپ)
بعد از خروج نیروهای اسرائیلی از جنوب لبنان، برخی از نیروهای حزب‌الله مانند مصطفی دیرانی و روضه خوان عبدالکریم عبید در زندان‌های اسرائیل بودند. حزب‌الله با اجرای عملیات در مزارع شَبعا در جنوب لبنان، سه سرباز اسرائیلی را در ۷ اکتبر ۲۰۰۰م به اسارت گرفت و در بیروت نیز یک سرهنگ اسرائیلی را دستگیر کرد. اسرائیل در قبال تحویل این اشخاص، یک‌سری لبنانی و ۴۰۰ فلسطینی را آزاد کرد و اجساد ۵۹ شهید را تحویل بخشید. همینطور آخر و عاقبت ۲۴ مفقودالاثر را فاش کرد و نقشهٔ مین‌هایی که در مرزهای لبنان عمل نهاده بود را تحویل اعطا کرد. عملیات مبادله در ۲۹ و ۳۰ ژانویه ۲۰۰۴م اجرا به عهده گرفت.[۳۴]

حزب‌الله در سال ۲۰۰۸م نیز به دنبال نزاع ۳۳ روزه، با جاری ساختن مذاکرات با اسرائیل و با میانجی گری آلمان، مانده اسیران لبنانی را آزاد کرد. همینطور پیکر شهدای مقاومت در پیکار ۳۳ روزه و اجساد مابقی شهدای مقاومت لبنان و فلسطین به عنوان مثال پیکر دلال مغربی و مجموعه ۱۲ نفره اورا از اسرائیل تحویل گرفت.[۳۵]

مُنْتَخَبُ الأنْوارِ المُضیئَةِ فی ذکْرِ القائِمِ الحُجّة(علیه‌السلام) کتابی در موضوع ثابت امامت امام بعد از ظهر(عج) و ذکر ظهور و وضعیت آن میباشد. این کتاب نوشته سید علی بن عبدالکریم نیلی نجفی (متوفای ۸۰۳ق) میباشد. از این کتاب با اسم‌های «مختصر الأنوار المضیئة» و «الغیبة»  تاج گل در مشهد   نیز حافظه شد‌ه‌است.

تاج گل مصنوعی در مشهد
تاج گل ترحیم در مشهد
تاج گل تبریک در مشهد
تاج گل خیریه در مشهد
تاج گل تسلیت مشهد
تاج گل ترحیم مشهد
تاج گل افتتاحیه مشهد
تاج گل طبیعی مشهد
تشریفات بزرگ مشهد

درباره مؤلف
نوشته ی علمیٔ مهم: علی بن عبدالکریم نیلی
سید بهاءالدین، علی بن عبدالکریم نیلی از علمای تعالی قرن هشتم هجری قمری میباشد. تاریخ ظریف میلاد و وفات وی مشخص و معلوم وجود ندارد؛ ولی وی معلم احمد بن فهد حلی متوفای ۸۴۱ هجری قمری میباشد و اواخر قدمت، فخر المحققین فرزند علامه حلی متوفای ۷۷۱ هجری قمری را شعور کرده و از شاگردان وی به حساب می‌آید. او شاگردان اکثری را تربیت کرده و تألیفات دیگری نیز داراست.[۱]

اسم کتاب
از این کتاب در فهارس کتاب ها خطی با اسم‌های «منتخب الأنوار المضیئة»، «مختصر الأنوار المضیئة» و «الغیبة» حافظه گردیده‌است.[۲]

اصل کتاب
اصل کتاب الأنوار المضیئه که منتخب الانوار المضیئه خلاصه آن میباشد، مشترک دربین دو نفر بوده که هریک کتابی با این اسم داشته‌اند:

الأنوار که تعبیر و تفسیر به الأنوار الإلهیة فی الحکمة الشرعیة یا این که الأنوار المضیئة فی الحکمة الشرعیة از آن گردیده است، از سید علی بن عبدالکریم نیلی نجفی و کتابی جامع میباشد پیرامون دانش سخن و فقه و اصول فقه و اسرار قرآن.
الأنوار المضیئة در غایب بودن امام بعد از ظهر(عج) که به اطمینان آقا والا تهرانی تألیف علی بن عبدالحمید بن فخار بن مَعدّ موسوی میباشد و منتخب این کتاب به اسم «الغیبة» از علی ابن عبدالکریم نیلی نجفی میباشد.[۳]
انتساب کتاب
متفحص(موسسه امام هادی) در پیشگفتار کتاب منتخب الأنوار المضیئة، اصل کتاب را از سید علی نیلی نجفی دانسته و گفته که منتخب آن از کسی دیگر میباشد که ما او‌را نمی‌شناسیم و این کتاب را از الأنوار المضیئة در احوالات امام بعدازظهر(عج) گزینش نکرده، بلکه از الأنوار المضیئة فی الحکمة الشرعیة گردآوری‌آوری کرده است. گونه های این عقیده آن میباشد که‌این کتاب در احوالات حضرت مهدی نبوده تا منتخب آن در غایب بودن امام بعدازظهر باشد.[۴]

نحوه تألیف
نیلی درین تاثیر، ضمن نقل قصه، از طریق عقلی هم سود کرده میباشد. وی قیاس‌های منطقی از اشکال متعدد را در لابلای مطالب کتاب و یار و همدم احادیث آورده تا اشکالی از طرف غیر شیعه ها و نیز غیر مسلمان‌ها بر کتاب وارد نشود. وی همینطور احادیث را با بیان اوراق و منابع نقل آورده میباشد.[۵]

محتوا
منتخب الانوار ۱۲ فصل داراست:

ثابت امامت و وجود و پاکی آن حضرت از رویه عقل،
ثابت آن حضرت از قرآن،
ثابت آن حضرت از احادیث خاصه،
ثابت آن حضرت از احادیث اهل سنت،
میلاد آن حضرت،
باعث غایب بودن،
مورد ارتفاع قدمت،
وکلا و راویان از وی،
توقیعات شریف آن حضرت،
اشخاصی که آن حضرت را ملاقات کرده‌اند،
علامات ظهور حضرت،
حالت عالم و اجتماع در روز ها حکومت حضرت مهدی عج.[۶]
تلخیص کتاب
سید علی بن عبدالکریم نیلی کتاب خود را خلاصه کرده که با اسم سرور أهل الایمان فی علامات ظهور مالک الزمان منتشر گردیده‌است.[۷] [۸]

پانویس
نیلی، منتخب الأنوار المضیئة، ۱۴۲۰ ق، پیشگفتار کتاب.
نیلی، منتخب الأنوار المضیئة، ۱۴۲۰ ق، ص۴۷.
تهرانی، الذریعة، ۱۴۰۸ق، ج۱۲، ص۱۷۳ و ۱۷۴۴.
نیلی، منتخب الأنوار المضیئة، ۱۴۲۰ ق، مطالعه مؤسّسة الامام الهادی،ص۴۴ - ۴۶ و ص۵۱.
منتخب الانوار المضیئة، کتابخانه دیجیتال فروغ و روشنایی.

ألأئمةُ الإثنا عَشَر یا این که ألشّذَراتُ الذّهَبیة فی تَراجِم الائمةِ الإثنی عَشَر عِندَ الإمامیة، کتابی عربی، تألیف محمد بن طولون،‏ فقید اهل سنت. کتاب، خلاصه‌ای از تفصیل اکنون ائمه دوازده‌گانه شیعه میباشد. مؤلف درباره هر امام فرآیند یکسانی را رعایت کرده و به به دنیا آمدن، وفات، فضائل، راویان و فرزندان آن ها اشاره نموده است. این تاثیر میان نویسندگان بعداز خویش آوازه چندانی تاج گل در مشهد   نداشته میباشد.

تاج گل مصنوعی در مشهد
تاج گل ترحیم در مشهد
تاج گل تبریک در مشهد
تاج گل خیریه در مشهد
تاج گل تسلیت مشهد
تاج گل ترحیم مشهد
تاج گل افتتاحیه مشهد
تاج گل طبیعی مشهد
تشریفات بزرگ مشهد

درباره مؤلف
ابوعبدالله شمس‌الدین محمد بن علی بن احمد بن علی بن خمارویه بن طولون حنفی‏ که در انتساب به جد اعلایش «‌ابن طولون‌» آوازه دارااست، در سال ۸۸۰ق در صالحیه دمشق به دنیا آمد. جد وی «‌خمارویه بن طولون‌»، از ترکان و مادرش «‌اَزدان‌»، زنی رومی و پدرش علاءالدین علی، مردی مومن و صوفی‌شیوه بوده میباشد. ابن طولون به دستیابی علم ها متفاوت عملکرد گماشت. فقه حنفی را که مذهب پدران او بود فرا گرفت. علم ها حدیث، اصول فقه، تعبیر و تفسیر و علومی همانند هیئت، هندسه، فلک را نیز یادگرفت. وی تمایل به تصوف داشت و در این مورد نیز کتاب‌هایی تدوین کرد. او بیشتر در مدرسه ها و خانقاه‌ها می‌زیست و بازه‌ها سمت امامت، سر گروهی و بررسی خانقاه‌ها را ذمه ‌دار بود. وی در کل قدمت سوای منزل و خانواده و همسر زیست. او در ۹۵۳ق درگذشت.[۱]

علت تألیف‏
علت ابن طولون برای کتابت این تاثیر، محبت او به اهل بیت بوده میباشد. این در حالی میباشد که او در پیشگفتار کتاب بر صحابه به ویژه خلفای ابتدا سلام می‌فرستد. آنگاه شعر دانا شافعی مذهب، ابو الفضل یحیی بن سلامه حصکفی (متوفای ۵۵۱)، را که در زمینه دوازده امام سروده را در پنج ورقه میاورد. درین شعر علاوه بر تجلیل و تکریم فراوان از ائمه (ع) در بعضی ابیات آن، بر این تاکید می‌نماید که اظهار ارادت به قبیله فرستاده، هیچ گاه به معنای تایید یا این که موافقت با معتقدات مذهب شیعه وجود ندارد.[۲]

شیوه تألیف‏
ابن طولون در ارائه داده ها برای هر امام ساختار یکسانی را رعایت نموده است. آغاز توضیحاتی درباره اسم، لقب، فرصت به دنیا آمدن و وفات و افرادی که از او قصه کرده‌اند ارائه می دهد، آن‌گاه به فضائل امام میپردازد و در نقطه پایان فرزندان امام را برمی‌شمرد.[۳]

ابن طولون می‌نویسد که تفصیل حالا ائمه را بر پایه ی بابا و پسر آراسته کرده و پی در پی آورده میباشد. هر یک‌سری درباره شیعه‌ها تبریز آن زمانه می‌نویسد که ائمه را مبنی بر افضلیت مقدم و یا این که موخر می‌نمایند. البته این که ترتیب وی چه طور بوده و کدام امام مقدم بر دیگری می‌گردیده را ننوشته میباشد. ابن طولون در‌پی سروده خود درباره ائمه را آورده و در نقطه پایان کتاب یک سری ماجرا متصل خود را که به ائمه منتهی می‌گردد را نقل نموده است.[۴]

منابع کتاب‏
او برای تدوین این کتاب از منابعی همانند طبقات ابن سعد، تاریخ بغداد، تاریخ مدینه دمشق، تهذیب الاسماء و اللغات، مروج الذهب تاثیر مسعودی، المعارف نوشته ابن قتیبة، ربیع الابرار، بدون نقص مبرد، تاریخ میافارقین و کتاب‌های دیگر مانند درست مسلم، بخاری و ترمذی سود کرده میباشد.[۵]

رده تاثیر
این کتاب بین نویسندگان آینده اعم از شیعه یا این که سنی آوازه و اشاعه چندانی نداشته و آیتم مراجعه آن‌ها قرار نگرفته میباشد. فی مابین عالمان شیعه، صرفا مرعشی نجفی در ملحقات احقاق الحق مواقعی را از این کتاب نقل نموده است.[۶]

نسخه ها
ورژن‌ای در کتابخانه قادریه در بغداد.
ورژن‌ای در کتابخانه احمدیه در مسجد جامع تونس.[۷]
پانویس
داداش‌نژاد، سیمای دوازده امام در به جا مانده مکتوب اهل‎سنت، ۱۳۹۵ش، ج۱، ص۳۴۵.
ابن طولون، الائمة الاثنا عشر، منشورات الرضی، ص۳۹-۴۴.
داداش‌نژاد، سیمای دوازده امام در ارثیه مکتوب اهل‎سنت، ۱۳۹۵ش، ج۱، ص۳

حضور در غزوات
طلحه، هنگام غزوه بدر، در مدینه حضور نداشت و نبی(ص)، وی و سعید بن زید را برای تجسس به سمت شام پیامبر بود. او بعد از اتمام نبرد بدر به مدینه برگشت و به رسول(ص) مراجعه و سهم خویش از غنایم این غزوه را درخواست کرد و نبی(ص) سهمی از غنایم را به او تخصیص اعطا کرد.[۱۷] وی در غزوه احد حضور داشت و بنابر برخی نقل‌ها از خویش رشادت‌هایی نشانه بخشید. او درین پیکار زخمی شد و برخی انگشتانش از فعالیت زمین تاج گل در مشهد   خورد.[۱۸]

تاج گل مصنوعی در مشهد
تاج گل ترحیم در مشهد
تاج گل تبریک در مشهد
تاج گل خیریه در مشهد
تاج گل تسلیت مشهد
تاج گل ترحیم مشهد
تاج گل افتتاحیه مشهد
تاج گل طبیعی مشهد
تشریفات بزرگ مشهد

طلحه بعداز باخت مسلمان‌ها در اواخر نبرد احد و پخش شدن خبرپراکنی کشته شدن رسول(ص)، به همدم بعضا مهاجرین و انصار، از نبرد گوشه‌گیری کرد.[۱۹] بعضا منابع نیز، طلحه را از نادر اشخاصی دانسته‌اند که بعد از فرار و گریز مسلمانها پیرو حمله قریش در وسط مبارزه، اثبات‌گام مجاورت رسول(ص) ماند.[۲۰]

وی همینطور پیش از غزوه تبوک، ذمه ‌دار هدایت سریه‌ای‌ شد که غرض آن، پراکنده کردن گروهی از منافقانی بود که در منزل سویلم یهودی انباشته شده بودند.[۲۱]

آزاردادن نبی(ص) و نزول آیه
مبتنی بر منابع، طلحه درباره یک کدام از همسران رسول (ص) سخنی اظهار‌کرد که موجب حزن نبی شد و اورده شده که آیه ۵۳ سوره احزاب در قرآن کریم و مهربان، در مذمت این اخلاق وی میباشد؛ به دلیل آنکه طلحه اعلام کرد: در‌صورتی‌که رسول(ص) بمیرد، با عایشه همسرش تزویج می کنم و در شماتت این شغل در قرآن آمده میباشد: وَمَا کَانَ لَکُمْ أَن تُؤْذُوا رَ‌سُولَ اللَّـهِ وَلَا أَن تَنکِحُوا أَزْوَاجَهُ مِن بَعْدهِ أَبَدًا ۚ إِنَّ ذَٰلِکُمْ کَانَ عِندَ اللَّـهِ عَظِیمًا (ترجمه:و شما حق ندارید نبی آفریدگار را برنجانید، و حتماً [نباید] زنانش را بعد از [مرگ‌] وی به نکاح خویش درآورید، چرا که این [کار] نزد معبود همواره [گناهی‌] تعالی میباشد.)[احزاب–۵۳][۲۲]

بعدازظهر خلفا
طلحة بن عبیدالله برای مثال افرادی بود که در رکاب خلیفه اولیه (ابوبکر)، در غزوات، حضور داشت.[۲۳] او همینطور به یار و همدم قدمت بن خطاب، عثمان بن عفان و عبدالرحمن بن ابوبکر به عنوان مثال افرادی بود که پیش از دفن ابوبکر، وارد قبر او شدند و آن گاه ابوبکر را در کنار نبی(ص) دفن کردند.[۲۴]

طلحه در بعضا موردها ابوبکر را به خیال میدان دادن بیشتراز اندازه به قدمت بن خطاب نکوهش می‌نمود[۲۵] و مثلا افرادی بود که به خلیفه نخستین بعد از اعلام جانشینی قدمت بن خطاب تحت عنوان خلیفه، اعتراض کرد.[۲۶] قدمت در وصف طلحه گفته میباشد: «وی مردی میباشد در جستجوی آبرو و ثنا که فرآورده خویش را می بخشد تا به متاع دیگرافراد رسد و نیز به کبر گرفتار میباشد.»[۲۷]

طلحه مثلا کمپانی‌کنندگان در برخی فتوحات به عنوان مثال فتح جمهوری اسلامی ایران میباشد که به همدم عبدالرحمن بن عوف و زبیر بن عوام هنگام خلافت قدمت بن خطاب در‌این سلسله نبرد‌ها کمپانی داشت.[۲۸] او همینطور در برخی کشورگشایی‌ها به قدمت‌ مشورت می‌اعطا کرد.[۲۹]

شورای شش نفره گزینش خلیفه سوم
اعضای شورای شش نفره

برای انتخاب خلیفه سوم
امام علی (ع)
عثمان بن عفان
عبدالرحمن بن عوف
سعد بن ابی وقاص
زبیر بن عوام
طلحة بن عبیدالله

نوشته‌علمیٔ مهم: شورای شش نفره
طلحه به همدم امام علی (ع)، عثمان بن عفان، زبیر بن عوام، عبدالرحمن بن عوف و سعد بن ابی وقاص در شورای شش نفره انتخاب خلیفه سوم قرار گرفت.[۳۰] برخی معتقدند که او در آن فرصت، سوا شهر مدینه بود و بعداز برگشت، عثمان را تحت عنوان گزینش خوداعلام کرد.[۳۱] بعضی نیز گفته‌اند او بعد از مرگ قدمت و بیعت با عثمان به مدینه رجوع.[۳۲]

کمپانی در قتل عثمان
طلحه مثلا محاصره‌کنندگان منزل عثمان در سال ۳۵ قمری بود که برای این عمل سماجت و طاقت فرسا‌گیری بسیار داشت و از افرادی بود که بازدارنده ورود آب به منزل عثمان ‌شد؛ تا هنگامی‌که حضرت علی(ع) با استحضار از این شغل برآشفت و بعد از آن اذن ورود مشک‌های آب به منزل عثمان صادر شوید.[۳۳] همینطور در روز ها محاصره، او امامت جماعت شهر مدینه را بر ذمه داشت.[۳۴]

بنابر نقل ابن اعثم، طلحه به هم پا مردی از بنی‌مجموعه منزل عثمان را محاصره کرد که بعد از مداخله حضرت علی(ع) در‌این روایت، طلحه و همراهش از محاصره منزل دست کشیدند.[۳۵]

طلحه در ماجرای قتل عثمان تبهکار به قتل خلیفه سوم گردیده‌است که برای آن شواهدی وجود داراست؛ برای مثال:

پس از اینکه عایشه خونخواهی عثمان را دستاویز خویش کرد، طلحه نزد وی رفت، زیرا دیده عایشه به وی زمین‌خورد، اظهار‌کرد: ای ابو محمّد! عثمان را کشتی و با علی بیعت کردی؟! طلحه به وی اظهار‌کرد: مادرجان! ماجرا اینجانب چیزی وجود ندارد، جز مانند آن شاعری گفته میباشد: منصرف شدم، همانند پشیمانی آن مرد بستگان کُسَع هنگامی که چشمانش رویت کرد که دستانش چه کرده اند. [۳۶]
عثمان بن عفان در حین محاصره‌شدن منزل‌اش، طلحه را مسئول مخالفت‌ها می‌دانست و اورا تحریک‌کننده مهم کودتا علیه خلافت معرفی میکرد[۳۷].
یعقوبی از طلحه در کنار زبیر و عایشه تحت عنوان اساسی‌ترین تحریک‌کنندگان عموم بر قتل خلیفه سوم اسم میبرد.[۳۸]
پسرش محمد نیز او را در قتل عثمان سهیم می‌دانست.[۳۹]
مروان بن حکم انگیزه کشتن طلحه را در نزاع جمل این مقاله تیتر میکرد که هیچ‌کس بر کشتن عثمان بیشتر از طلحه کوشش نمیکرد.[۴۰]
همینطور ملاحظه کنید: ماجرای قتل عثمان

شُرَحْبیل بن حَسَخیر یا این که شرحبیل بن عبداللّه (درگذشت ۱۸ق)، از اولیه صحابه فرستاده(ص) بود. شرحبیل در غزوات صدر اسلام کمپانی کرد. از وی در شمار کاتبان نبی(ص) حافظه گردیده است و وی کاتب طومار فرستاده(ص) به عموم مرز و بوم ایله بود. شرحبیل در حین ابوبکر و قدمت، به‌تیتر فرمانده در اکثر پیکار‌ها و فتوحات کمپانی  تاج گل در مشهد  داشت.

"تاج گل مصنوعی در مشهد
تاج گل ترحیم در مشهد
تاج گل تبریک در مشهد
تاج گل خیریه در مشهد
تاج گل تسلیت مشهد
تاج گل ترحیم مشهد
تاج گل افتتاحیه مشهد
تاج گل طبیعی مشهد
تشریفات بزرگ مشهد"

لقب و نسب
لقب شرحبیل، ابوعبداللّه، یا این که ابوعبدالرحمان، یا این که ابووائله بود.[۱] بابا او، عبداللّه بن مُطاع، از خویشاوندان بنی غَوث بن مُرّ یا این که از بستگان کنده یا این که بنی جُمَح یا این که تَمیم بود و مادرش، حَسَخیر، از قبیلۀ بنی عَدی و به قولی، اهل شهر عَدَاما در بحرین بود و به شیوه وِلاء، به مَعْمَر بن حبیب بن وَهْب بن حُذافه جُمَحی منتسب بود.[۲] شرحبیل با انتساب به مادرش، به شرحبیل بن حسنه آوازه یافته میباشد.[۳]

به گزارش ابن اسحاق، حسنه در آغاز زن عبدالله بن مُطاع بود. زیرا عبدالله درگذشت، سُفیان (فرزندخواندۀ معمر بن حبیب و مردی از انصار از طایفۀ بنی زُرَیق بن عامر) حسنه را به زنی گرفت و از وی مالک دو پسر به اسم‌های خالد (یا این که جابر) و جُناده شد.[۴] بعد از آن، سفیان، شرحبیل را به فرزندخواندگی عهده دار شد،[۵] براین اساس از شرحبیل نیز همانند سفیان بن معمر جمحی، در زمرۀ بنی جُمَح حافظه می شد،[۶] ولی به گزارش محمد بن قدمت واقدی، سفیان بن معمر اخوی مادری شرحبیل بن حسنه بوده و حسنه مامان سفیان و شرحبیل بوده میباشد، خیر زن سفیان.[۷]

خویشان
ابن حبیب بغدادی[۸] حسنه را از قبیلۀ اشعریین دانسته و مسعودی[۹] نیز شرحبیل بن حسنه را نسبت طابخی حافظه کرده و از خویشاوندان خِنْدف (هم‌قول قریش) دانسته میباشد. بلاذری، به گزارش هَیثم بن عَدی، شرحبیل را از قبیله حِمْیر دانسته میباشد.[۱۰] پس از مرگ سفیان بن معمر و پسران وی در طی خلافت قدمت بن خطاب، شرحبیل بن حسنه با قبیلۀ بنی زهره هم‌قسم شد.[۱۱]

از مسلمان‌ها اولیه
شرحبیل و دو برادرش (خالد و جناده) از اول اشخاصی بودند که مسلمان شدند.[۱۲] در دو‌مین سفر مسلمانها به حبشه، شرحبیل بن حسنه به همدم سفیان بن مُعَمَّر و مامان و برادرانش به آنجا مسافرت کرد،[۱۳] ولی موسی بن عقبه[۱۴] شرحبیل و برادرانش را جزو مهاجران به حبشه بیان نکرده میباشد.[۱۵]

در بعد از ظهر فرستاده(ص)
به روایتی، در سال ۷ هجری قمری، نجاشی (فرمان روا حبشه) امّ حبیبه را که به همسری نبی(ص) درآمده بود، یاور شرحبیل به مدینه ارسال کرد.[۱۶] شرحبیل بعد از هجرت به مدینه، نزد قوم خویش، بنی زُرَیق، اقامت کرد.[۱۷] در طی نبی اکرم، شرحبیل در غزوات کمپانی کرد.[۱۸] از او در شمار کاتبان فرستاده(ص) حافظه شد‌ه‌است[۱۹] و وی کاتب طومار فرستاده(ص) به عموم میهن ایله بود.[۲۰]

در بعدازظهر خلیفه اولیه
شرحبیل بن حسنه در حین ابوبکر و قدمت، تحت عنوان فرمانده در اکثر جنگها و فتوحات کمپانی داشت. وی در نزاع‌های رِدّه، که فورا بعد از رحلت رسول صورت اعطا کرد، به عنوان مثال در سرکوب مرتدان قُضاعه و عمان و نیز مدعیان پیامبری، همانند مُسَیلَمه کذّاب در یمامه، از فرماندهان لشکر ابوبکر بود.[۲۱] ابوبکر فورا بعد از سرکوبی اهل ردّه، برای پیکار با رومیان فراهم شد و شرحبیل بن حسنه یکی چهار فرمانده پایین دستور خالد بن ولید و آن گاه ابوعبیدة بن جراح بود که از سوی ابوبکر به شام اعزام شدند.[۲۲] شرحبیل با هفت هزار سپاهی روانه شام شد و در اردن، و به قولی در بُصری، اردو زد.[۲۳]

در بعد از ظهر خلیفه دوم
در طی خلافت قدمت، شرحبیل از سوی ابوعبیده به امداد عمرو بن عاص شتافت و کل اردن را فتح کرد و از آن در بین تنها طَبَریه را سوای پیکار گرفت.[۲۴] او بَیسان، سوسیه، اَفیق، جُرَش، بیترأس، قَدَس و جَولان و به روایتی، عکا، صور و صَفوریه را نیز گشود.[۲۵] در مبارزه مَرْجُ الصُّفَّر، شرحبیل بن حسنه آمادگی بخش اعظمی از خویش علامت بخشید. آن گاه خالد بن ولید او را نزد ابوبکر ارسال کرد و ابوبکر او‌را با لشکری به مکان ولید بن عُقبه به شام روانه کرد.[۲۶]

شرحبیل بن حسنه در مبارزه‌های یرموک و اَجنادین (هردو در سال ۱۳) جزو فرماندهان خالد بن ولید بود.[۲۷] در محاصره و فتح دمشق، به داستان بلاذری، سال ۱۴ق، شرحبیل بن حسنه با لشکر خویش بر دروازۀ فَرادیس فرود آمد.[۲۸] بعداز آنکه ابوعبیده فِحل را به صلح فتح کرد.[۲۹] و سازه به روایتی، شرحبیل صلح‌طومار‌ای نوشت.[۳۰] قدمت بعد ها شرحبیل بن حسنه را به امارت اردن گمارد.[۳۱] در سال ۱۷ که قدمت بن خطّاب به شام رفت، شرحبیل بن حسنه را برکنار و معاویة بن ابی سفیان را به مکان او گذاشت و اظهار‌کرد که شرحبیل را به انگیزه نارضایتی برکنار نکرده بلکه مردی مقتدرتر را به‌مکان وی گمارده میباشد.[۳۲]

درگذشت
به گفتۀ اکثر مورخان، شرحبیل بن حسنه در سال ۱۸ هجری قمری براثر طاعونی که در عَمَواس در شام سرایت یافت درگذشت، درحالی‌که ۶۷ یا این که ۶۹ سال سن داشت.[۳۳

سعد بن صاحب و مالک بن سنان (۱۰ قبل از مهاجرت -۷۴ق/۶۱۲- ۶۹۳م)، مشهور به ابوسعید خُدْری، راوی و صحابی فرستاده اکرم(ص)، از یاران امام علی(ع) و بزرگان انصار. وی از راویان حدیث غدیر میباشد. بابا ابوسعید نیز از اصحاب فرستاده(ص) بود. او در غزوات متفاوت رسول(ص) کمپانی کرد و در پیکار‌های صفین و نهروان نیز همپا امام علی(ع) بود. مورخان بر فقاهت ابوسعید تأکید کرده‌ و رجال شناسان شیعه او را ستوده‌اند. بیشتر منابع تاریخی وفات او را در ۷۴ق ضبط کرده‌اند؛ اما برخی نیز آن را 1سال بعداز حادثه حره، در ۶۴ق گفته‌اند. محل دفن او چنانکه در بعضا منابع تصریح شده در مدینه و آرامستان  تاج گل در مشهد    بقیع بوده میباشد.

تاج گل مصنوعی در مشهد
تاج گل ترحیم در مشهد
تاج گل تبریک در مشهد
تاج گل خیریه در مشهد
تاج گل تسلیت مشهد
تاج گل ترحیم مشهد
تاج گل افتتاحیه مشهد
تاج گل طبیعی مشهد
تشریفات بزرگ مشهد

نسب
منابع تاریخ اسلام از وی اینگونه حافظه کرده‌اند: سعد بن صاحب بن سنان بن عبید بن ثعلبة بن [عبید بن] الأبجر.[۱] وی، با لقب‌ ابوسعید، منسوب به نیای والا خویش خُدره میباشد که به ابجر آوازه داشت[۲] و بنی خدره تیره‌ای از بنی عوف انصار بودند. صاحب بن سنان از قوم و قبیله بنی عوف تیره‌ای از خویشاوندان خزرج بودند.[۳]بابا ابوسعید (صاحب و مالک بن سنان) از اصحاب رسول(ص) بود که گفته‌اند در نبرد احد به شهید شدن رسید[۴] و مادرش انیسه بنت ابی حارثه، از خویشان بنی نجار میباشد.[۵]

فضیلت‌های فردی و مقام شرعی
منابع تاریخی و سیره‌نگاری، ابوسعید را یکی بزرگان انصار دانسته[۶] و بر فقاهت وی تأکید کرده‌اند.[۷] ابوسعید در بین صحابه به زهد و تقوا و پارسایی آوازه داشته میباشد و در این زمینه، ابونعیم در حلیة الاولیاء[۸] و ابن جوزی در صفة الصفوة[۹] به شخصیت وی پرداخته‌اند. رجال شناسان شیعه نیز او را بلندمرتبه داشته و از او مشقت بار ثنا کرده‌اند،[۱۰] و او را بین اصحاب رسول(ص) در ستون سلمان و ابوذر قرار داده و فی مابین اصحاب امام علی(ع) در زمره «اصفیاء» اصحاب (یاران برگزیده) شمرده‌اند.[۱۱] در رجال کشی از امام درست گو(ع) آورده شده که ابوسعید در آئین، پایدار و آشنا به حق بوده میباشد و از ادب بن شاذان نیز حکایت گردیده که ابوسعید از سابقین اصحاب آن مجال بوده میباشد.[۱۲]

داستان
ابوسعید از روایان پررنگ نبی(ص) میباشد که هم انصار و هم مهاجران از وی ماجرا کرده‌اند.[۱۳]روایات وی از فرستاده(ص) را ۱۱۷۰ حدیث شمرده‌اند که بعضا از آن‌ها را صاحبان صحاح ششگانه زیرا مسلم و بخاری آورده‌اند[۱۴] و بَقیّ بن خلد(مَخلَد) نیز اکثری از آنان‌را در مسند عظیم خویش گردآورده بوده میباشد.[۱۵] بین احادیث و احادیثی که ابوسعید نقل کرده، حدیث غدیر برای شیعه‌ها مداقه مضاعف دارااست. او از گروهی از مشاهیر اصحاب نیز حدیث قصه نموده است. دربین اشخاصی که از او قصه کرده‌اند، گروهی از اصحاب دارای شهرت نبی(ص) مثلا عبدالله بن عباس، عبدالله بن قدمت، جابربن عبدالله، زید بن اثبات و انس بن صاحب و مالک و گردآوری بخش اعظمی از تابعین همانند سعید بن مسیب، عطاء بن یسار و نافع چشم می شوند.[۱۶]

رده سیاسی
ابوسعید در زمان فرستاده اکرم(ص) و امام علی(ص) به حیث سیاسی و نظامی فعال بود. ۱۳ ساله بود که پدرش اورا برای کمپانی در مبارزه احد نزد رسول(ص) موفقیت اما فرستاده(ص) به منجر خردسالی، کمپانی اورا در نبرد نپذیرفت. بعداز مبارزه احد، او در غزوات گوناگون رسول(ص) کمپانی کرد.[۱۷] از واقدی سیره‌نگار سدهٔ دوم و سوم قمری نقل گردیده است که اول جنگی که ابوسعید در آن کمپانی جست، پیکار خندق بود.[۱۸]ابن کثیر (م. ۷۷۴ق.)گفته میباشد که وی در دوازده مبارزه در رکاب نبی(ص) بوده میباشد.[۱۹]

هر تعدادی طبری گزارش کرده که وی مثلا افرادی بود که با امیرمومنان(ع) بیعت نکرد[۲۰] البته گزارش‌هایی در مشت میباشد که وی در پیکار‌های صفین و نهروان یاور آن حضرت بوده میباشد.[۲۱]

ابوسعید با بنی امیه ارتباط از صمیم قلب نداشت و در مجال‌های متعدد، از آنها عیب گیری می کرد. به عنوان مثال وقتی که مروان بن حکم خطبه عید را بر نماز مقدم داشت، با اعتراض ابوسعید رو به رو شد.[۲۲] همینطور در دوران خلافت معاویه، برای اعتراض به عمل وی به شام رفت.[۲۳] این خبر که ابوسعید در ۷۳ق خلال مکتوبی با عبدالملک بن مروان بیعت کرده و نیز عبدالملک پیش از خلافت از وی حدیث شنیده بوده میباشد[۲۴]، هم از حیث وقتی و هم از نظر نوع ارتباط‌ای که ابوسعید با بنی امیه داشته، شایان شک و تردید میباشد.

به گفته ابن قتیبه[۲۵]ابوسعید در حادثه حرّه، در حمله سپاهیان شام به مدینه، در منزل‌اش گردهمایی، البته لشکریان شام به منزل‌اش ریختند و از او پول و جنس طلب کردند و زیرا به چنگ نیاوردند اورا شکنجه کردند. به روایتی دیگر در روز رخداد حرّه، ابوسعید به غاری مدد پیروزی و یکی لشکریان شام که به قصد کشتن وی آمده بود، بعد از آنکه وی خودش را معرفی کرد و دوزخ وجهنم را کیفر قاتلش برشمرد؛ رهایش کرد و از او خواست تا برایش طلب مغفرت نماید. [۲۶]

وفات
بیشتر مورخان وفات ابوسعید را در ۷۴ق ضبط کرده‌اند.[۲۷] اما بعضا نیز آن را یکسال بعداز واقعة حره، در ۶۴ق گفته‌اند.[۲۸] می گویند احتضار ابو سعید سه روز زمان بر شد، محل دفن او چنانکه در بعضی منابع تصریح شده در مدینه و بقیع بوده میباشد.[۲۹] البته گفتنی میباشد که مزاری هم به اسم وی در استانبول فعلی وجود داراست.[۳۰]